ภาษา
ภาษาพูด ใช้พูดจากันเรียกว่า คำเมือง เนื่องจากเชียงรายเคยเป็นเมืองร้างผู้คนนานเกือบร้อยปี ได้มีการฟื้นฟูบ้านเมืองขึ้นมาใหม่เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2384 โดยได้เกณฑ์ราษฎรจากเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง ตาก แพร่ น่าน อุตรดิตถ์ และชนเผ่าไตใหญ่ ไตลื้อ ไตยอง และไตขืน (เขิน) ซึ่งอพยพจากเชียงตุง และสิบสองปันนา รวมทั้งชาวลาวจากประเทศลาว ได้เข้ามาอาศัยอยู่รวมกัน ดังนั้นสำเนียงพูดของชาวเชียงรายจึงมีความหลากหลายทางสำเนียงในพื้นที่ต่างๆ
ปอยหลวง
งานประเพณีขึ้นพระธาตุดอยตุง
จัดขึ้นในวันขึ้น 14-15 ค่ำ เดือนหกเหนือ หรือเดือนมีนาคม เป็นประเพณีของชาว ล้านนา รวมทั้งชาวไทยใหญ่ในพม่าที่ปฏิบัติสืบต่อกันมา โดยชาวบ้านและพระสงฆ์ จะเดินขึ้นพระธาตุในตอนกลางคืน เมื่อมาถึงก็จะพากันนมัสการองค์พระธาตุก่อน จากนั้นจึงหาพื้นที่ประกอบอาหารเพื่อตักบาตรในตอนเช้า หลังจากตักบาตรแล้วจะ ช่วยกันบูรณะบริเวณองค์พระธาตุ เมื่อถึงยามค่ำคืนก็มารวมกันที่ปะรำพิธีเพื่อฟังเทศ
ประเพณีโล้ชิงช้าของชาวอีก้อ
ประเพณีของชาวอาข่า มีหลายประเพณีด้วยกัน เช่น การเล่นลูกข่าง การเล่นขนไก่แดง การไล่ผี และการโล้ชิงช้า การโล้ชิงช้านี้มีความหมาย ตามธรรมดา ชิงช้าทั่วไป จะมีเสา 2 ต้น และเชือก 2 เส้น แต่ว่า การโล้ชิงช้าของชาวอาข่า จะมีเสา 4 ต้น แต่มีเชือกเส้นเดียว ตรงกลาง เปรียบเสมือนกับ ชนเผ่าอาข่า มีน้ำใจรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อยู่ที่ไหนก็ทำประเพณีเหมือนกัน มีความหมายเหมือนกัน และจะจัดงานประเพณีโล้ชิงช้าในช่วง ฤดูฝน ปลายเดือนสิงหาคม หรือต้นเดือนกันยายนของทุกปร ประเพณีโล้ชิงช้านี้ จะจัดขึ้นเพื่อให้เกียรติผู้หญิงของชนเผ่าอาข่า เมื่อว่างเว้นจากการทำไร่ ทำสวน ก็จะมาสนุกสนานและมาเล่นชิงช้าด้วยกัน
ดังนั้น ในการจัดงานประเพณีโล้ชิงช้าในปัจจุบันนี้ ก็เพื่อวัตถุประสงค์ให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้รู้ได้เห็น และสืบสานต่อวัฒนธรรมดั้งเดิมให้คงอยู่ตลอดไป
แหล่งอ้างอิง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น